zondag 12 juni 2011
Sommige kinderen hebben hersenen
Het staat op mijn lijstje
Soms heb ik van die dagen dat ik niets liever doe dan lezen. Na vorige week "De jongen in het Achterhuis" van Sharon Dogar te hebben verslonden heb ik vandaag in één ruk het boek "het staat op mijn lijstje" van Jill Samonski uitgelezen.
zaterdag 11 juni 2011
Jarig zijn
Het is elk jaar weer bijzonder om jarig te zijn! Al moet ik zeggen dat het jarige gevoel zoals ik dat vroeger had wel verdwenen is. Ik lig niet meer een week wakker voor DE dag en ben ook minder nieuwsgierig wat ik voor cadeaus zal krijgen. Desondanks had ik gisteren een geweldige dag en donderdagavond een fijn feestje. Nu ben ik 22 jaar oud, een mooie leeftijd. De overgang van 21 naar 22 voelt groter dan ik had verwacht, veel groter dan die van 20 naar 21... Waar dat aan ligt kan ik niet zeggen. Komend jaar ga ik mijn laatste studiejaar in en daarna ga ik werken. Misschien heeft het daar iets mee te maken. Een gek gevoel om niet meer in de schoolbanken te hoeven zitten, maar echt de praktijk in te kunnen: ik kijk er naar uit!
Dromen over mijn verjaardag
Ik denk in bed aan mijn verjaardag
want mijn moeder heeft gezegd:
morgen krijg je iets bijzonders
let maar op – ik meen het echt
Ik kan bijna niet meer wachten
en ik denk: wat zou het zijn?
krijg ik soms een spelcomputer
of een hok met een konijn?
Dromen over mijn verjaardag
welk cadeautje staat er klaar
dromen over mijn verjaardag
dromen zoals ieder jaar
Ik val in slaap en droom dan heerlijk
dat ik ooit beroemd zal zijn
dat de mensen mij herkennen
want dat lijkt me superfijn
in mijn droom krijg ik de hoofdrol
in een film over een boek
en het staat in alle kranten
ik kom op het witte doek
Dromen over mijn verjaardag
welk cadeautje staat er klaar
dromen over mijn verjaardag
dromen zoals ieder jaar
Er staan wel honderd fotografen
voor de voordeur van ons huis
en ze dringen en ze schreeuwen:
kom naar buiten – ben je thuis?
Ik voel me werkelijk geweldig
maar mijn droom duurt veel te kort
en het is ontzettend jammer
dat ik daarna wakker word
Dromen over mijn verjaardag
welk cadeautje staat er klaar
dromen over mijn verjaardag
dromen zoals ieder jaar
Vandaag ben ik dus eind’lijk jarig
en mijn moeder roept: kom gauw
want je krijgt iets heel bijzonders
er is al bezoek voor jou
je krijgt de hoofdrol in een film
over een superspannend boek
‘t is toch echt niet te geloven
jij komt op het witte doek!
Dromen over mijn verjaardag
dromen zoals ieder jaar
maar dit jaar is heel bijzonder
want mijn mooiste droom wordt waar!
Uit: Winnie de Poeh is jarig
maandag 6 juni 2011
Zon en regen

Wat een weer... Dat is wat ik de afgelopen dagen, weken en maanden regelmatig heb gedacht. De ene dag is het 26 graden en schijnt de zon heerlijk op je gezicht. De volgende dag loop je vrolijk in je jurkje de deur uit en kom je meteen in een stortbui terecht: er is geen peil op de trekken! En dat is precies wat het zo vermoeiend maakt. Dat ik elke dag moet bedenken of het warm is of koud, hoe hard het waait, of het regent of de zon schijnt. Ik kan er slecht tegen. Mijn ritme raakt in de war en ik zit minder lekker in mijn vel.
zondag 5 juni 2011
First Mission

Zondagen zijn echte filmdagen. Zo ook deze dag :-) Ondanks het feit dat ik mijn paper morgen voor 12 uur in moet leveren, woensdag een tentamen heb en ook nog 25 referaten na moet kijken heb ik toch even de tijd gevonden voor een filmpje. Moeilijk kiezen uit alle bestanden op de harde schijf, maar uiteindelijk is het First Mission geworden. Een film van reggiseur Boris Paval Conen die eerder prijzen won voor verschillende films.
donderdag 2 juni 2011
Wat als ik Otto Frank was?

Wat nou als ik Otto Frank was? De enige overlevende van mijn hele familie na zo'n verschrikkelijke oorlog. Wat nou als ik ruim twee jaar opgesloten had gezeten in het Achterhuis en het op het allerlaatste moment toch van de nazi's moest verliezen? Vanmorgen heb ik het boek De jongen in het Achterhuis van Sharon Dogar uitgelezen. Het is verbazend om je te bedenken hoe de wereld buiten veranderde terwijl zij al die jaren binnen zaten en geen gras hebben gezien. Hoe zou het zijn om twee jaar binnen te zitten? Geen wind in je gezicht, geen mos onder je voeten, niet zwemmen in het meer, niet meer fietsen in de stromende regen. Wij als jongste generatie kunnen ons niet voorstellen hoe het is om zo te leven. We kunnen alleen voelen dat het vreselijk moet zijn geweest. Wij weten niet wat het is om in gevangenschap te leven, met acht mensen op 50 vierkante meter. Ruzies, stank, vlooien, kou, honger... Allemaal dingen waar wij niet of nauwelijks mee te maken hebben.